Η ανοησία της αγέλης – Μανόλης Καψής

Διάβασα με ενδιαφέρον το άρθρο του κύριου Καψή στο capital.gr.

Οι σκέψεις μου πάνω στο θέμα:

(0) Από τη στιγμή που οι επιστήμονες λοιμωξιολόγοι, έχουν αποφανθεί ότι θα πρέπει να ανοίξουν τα σχολεία η μόνη συζήτηση που δικαιολογείται (με το δικό μου σκεπτικό) είναι η εξειδίκευση των μέτρων του ΕΟΔΥ για τη λειτουργία των Εκπαιδευτικών δομών. Εδώ η συζήτηση όμως είναι τεράστια. Ορισμένα από τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυρία Υπουργός είναι πρακτικά ανεφάρμοστα και οποισδήποτε εκπαιδευτικός σχολείου το καταλαβαίνει.


(1) Είναι σαφές ότι η σύσταση που ισχύει για αριθμό ατόμων ανά τετραγωνικό δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα σχολεία. Όποιος δεν το αναγνωρίζει αυτό, καλύτερα να σταματήσει να διαβάζει αυτό το κείμενο και να επισκεφθεί πρώτα το σχολείο της γειτονιάς του. Προσωπικά και σε αυτό το θέμα, θα δώσω και πάλι τον λόγο στους επιστήμονες. Αν πουν ότι επειδή είναι παιδιά (με ότι αυτό συνεπάγεται επιδημιολογικά) είμαστε οκ, τότε κόβεται μαχαίρι και αυτή η συζήτηση. Δεν το έχουν πει ακόμη.


​(2) Βιντεοσκόπηση μαθημάτων. Στο δικό μου μυαλό είναι ακριβώς η ίδια ιστορία με τη σύγχρονη εκπαίδευση (online μαθήματα εξ’ αποστάσεως). Το Υπουργείο μάλλον δεν μπορεί να την βαφτίσει ως υποχρεωτική με αποτέλεσμα να κάνει συστάσεις ώστε να πραγματοποιηθεί χωρίς να υποχρεώνει. Νομικά μάλλον δεν μπορεί να περάσει από την Αρχή Διασφάλισης Προσωπικών Δεδομένων. Αν μπορούσε να περάσει, η οδηγία του Υπουργείου θα έλεγε ότι η βιντεοσκόπηση είναι υποχρεωτική. Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Πετάς το μπαλάκι στους εκπαιδευτικούς με τα γνωστά ψευτό επιχειρήματα (“βάλτε πλάτη”, “μην γκρινιάζετε”, “είναι προσωρινό”, “σκεφτείτε τους μαθητές σας”, “σκεφτείτε το διπλανό σχολείο που κάνει”, “σκεφτείτε την αξιολόγηση που έρχεται”) και παραδίδεις τους εκπαιδευτικούς στην κρίση των δημοσιογράφων και των γονιών. ​Εγώ είμαι ο πρώτος που θα αναγνωρίσει ότι υπάρχουν εκπαιδευτικοί που κρύβονται πίσω από φτηνές δικαιολογίες και ανακοινώσεις ΟΛΜΕ/ΔΟΕ κλπ για να μην κάνουν τίποτα (σύγχρονη, ασύγχρονη κλπ) όσο τα σχολεία είναι κλειστά. Υπάρχουν όμως πολλοί (εκτιμώ ότι είναι η πλειοψηφία) που ανησυχούν πραγματικά ​για το θέμα παραβίασης των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων αλλά και για τη μορφή που μπορεί να πάρει η Εκπαιδευτική διαδικασία σε μια τάξη παρουσία καμερών. Και αυτοί, μαζί με τους άλλους, δυστυχώς τσουβαλιάζονται και γίνονται τροφή για τα θηρία. Για μένα δεν φταίνε ούτε οι Δημοσιογράφοι ούτε οι γονείς. Φταίει το Υπουργείο που ακολουθεί αυτή την άθλια πρακτική. Αλήθεια αν είχε αποφανθεί η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα με τη βιντεοσκόπηση θα υπήρχε περιθώριο αντιδράσεων από την πλευρά των Εκπαιδευτικών ή από τον κύριο Φίλη από τη ΔΟΕ/ΟΛΜΕ;


(3) Δεν μπορώ να καταλάβω όμως γιατί σύμφωνα με τον κύριο Καψή στοιχειοθετεί απειλή η προσφυγή στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Αν δεν αποφασίσει η Αρχή αυτή τι είναι σύννομο και τι όχι ποιός θα αποφασίσει; Όπως αποφασίζουν οι λοιμωξιολόγοι για το άνοιγμα των σχολείων έτσι αποφασίζει η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για την βιντεοσκόπηση των μαθημάτων μέσα στην τάξη παρουσία μαθητών. Ο καθένας στο αντικείμενο του. Και αυτό θα ήταν κάτι που θα έπρεπε να το είχε κάνει το Υπουργείο πριν ανακοινώσει βιντεοσκόπηση και όχι ο κάθε κύριος Φίλης. Αφού δεν το έκανε το Υπουργείο θα το κάνει (ορθώς) η ΔΟΕ/ΟΛΜΕ. Αν οι δημοσιογράφοι δεν αναγνωρίζουν την αρμοδιότητα της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων στο θέμα της ζωντανής βιντεοσκόπησης μαθημάτων μέσα σε τάξη με μαθητές ας μας πουν ποιος έχει την αρμοδιότητα αυτή.

(4) Το καλύτερο όμως το φύλαει για το τέλος ο κύριος Καψής. Γράφει λοιπόν:

“Αυτό που τους ενοχλεί είναι η εικόνα του καθηγητή της καθηγήτριας, μέσα από τη νέα τεχνολογία. Η βιντεοσκόπηση θα μπορούσε να είναι και μια άλλη μορφή αξιολόγησης.”

Διαφωνώ κάθετα με τη χρήση ενός προσωρινού μέτρου αμφιβόλου νομιμότητας (βιντεοσκόπηση μαθημάτων) ως μιας μορφής αξιολόγησης ακόμη και σε επίπεδο συζήτησης. Και το σημαντικότερο όλων: το ζητούμενο όλων μας (και του κύριου Καψή φαντάζομαι) είναι να συνεχιστεί με τον πιο πρόσφορο τρόπο η Εκπαιδευτική διαδικασία στην εποχή του κορωνοϊού ώστε να μη δημιουργηθούν κενά στις μαθήτριες και στους μαθητές. Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη, για την ώρα μόνο και όχι γενικότερα, τα της αξιολόγησης και των διάφορων μορφών της. Όπως φαίνεται, πλησιάζει η ώρα να ανοίξει και αυτή η συζήτηση.

2η φάση Διαγωνισμου Ανοιχτών Τεχνολογιών – Παραλαβή εξοπλισμου

Ο 2ος Διαγωνισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών στην Εκπαίδευση έχει ήδη μπει στη δεύτερη φάση του. Η δεύτερη φάση είναι αυτή της υλοποίησης της αρχικής πρότασης. Σε αυτή συμμετέχουν 243 (!) ομάδες. Μπορείτε να δείτε τις ομάδες και τις προτάσεις του σε [αυτό] τον σύνδεσμο.

Συνεχίστε την ανάγνωση 2η φάση Διαγωνισμου Ανοιχτών Τεχνολογιών – Παραλαβή εξοπλισμου

Βιβλίο λύσεων διαγωνισμού Bebras

Ανέβηκε πριν λίγες μέρες στη σελίδα του διαγωνισμού, του βιβλίο λύσεων του Διαγωνισμού 2019-2020. Μπορείτε να το βρείτε [εδώ].

Αντίστοιχα το βιβλίο λύσεων του Διαγωνισμού 2018-2019 είναι διαθέσιμο [εδώ].

[Πηγή]

Mapping USB Gamepad για χρήση σε Scratch (σε Linux)

Με αφορμή τον 6ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Scratch αλλά και τους διάφορους διαγωνισμούς Εκπαιδευτικής Ρομποτικής που τρέχουν αυτό τον καιρό (στους οποίους γίνεται χρήση Scratch), γίνεται ξανά επίκαιρη η ανάγκη χρήσης USB Gamepad ως χειριστήριο υπολογιστή (κυρίως αλλά όχι μόνο για έργα μαθητών σε Scratch).

Συνεχίστε την ανάγνωση Mapping USB Gamepad για χρήση σε Scratch (σε Linux)

Tuxpaint – ρυθμίσεις για διευκόλυνση μαθητών Α’ τάξης

Φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει εκπαιδευτικός Πληροφορικής που διδάσκει Τ.Π.Ε. σε Δημοτικό Σχολείο (ή έχει διδάξει στο παρελθόν) που δεν γνωρίζει το tuxpaint – γνωστό επίσης στους μικρούς μαθητές ως Πιγκουίνος Ζωγράφος.

Προσωπικά το χρησιμοποιώ στην Α’ τάξη Δημοτικού συστηματικά από την πρώτη χρονιά που διδάσκω σε Δημοτικό. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό εργαλείο ζωγραφικής για μικρές ηλικίες.

Συνεχίστε την ανάγνωση Tuxpaint – ρυθμίσεις για διευκόλυνση μαθητών Α’ τάξης

1ος Διαγωνισμός Εκπαιδευτικής Ρομποτικής Ανοιχτών Τεχνολογιών – ‘Ολα τα έργα

Ολοκληρώθηκε η φάση υλοποίησης των έργων του 1ου Διαγωνισμού Εκπαιδευτικής Ρομποτικής Ανοιχτών Τεχνολογιών. Οι περισσότερες ομάδες ολοκλήρωσαν τα έργα τους (με βάση τις αρχικές τους προδιαγραφές) ενώ κάποιες άλλες όχι. Τα έργα που συμμετέχουν στην τελική φάση αξιολόγησης του Διαγωνισμού είναι μπορείτε να τα δείτε [εδώ].

Σε ότι αφορά τον Διαγωνισμό, σίγουρα υπήρχαν παραφωνίες και παραλείψεις. Εξάλλου ήταν ο πρώτος διαγωνισμός, δεν θα ήταν ρεαλιστικό να περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό. Ως μέλος της οργανωτικής επιτροπής για την Κεντρική Μακεδονία πιστεύω ότι για του χρόνου θα πρέπει να δωθεί μεγαλύτερο βάρος στην προώθηση του Διαγωνισμού αλλά και στην έρευση χορηγιών (που φέτος δυστυχώς δεν βρέθηκαν) για προμήθεια εξοπλισμού σε δημόσια σχολεία.

Σε ότι αφορά την ομάδα που συντόνισα, αυτή του 1ου Δημοτικού Σχολείου Γιαννιτσών, δυστυχώς δεν καταφέραμε να ολοκληρώσουμε το έργο μας, σύμφωνα πάντα με τις αρχικές του προδιαγραφές. Ήταν η πρώτη χρονιά που “έβαλα” Arduino στο διδακτικό μου πρόγραμμα (στην Στ’ τάξη) και έπεσα έξω στον προγραμματισμό που είχα ετοιμάσει. Για την ιστορία η σελίδα στην οποία παρουσίαζεται το έργο μας είναι [εδώ] και το αποθετήριο του έργου είναι [εδώ].

Είμαι σίγουρος ότι τη νέα χρονιά θα πάμε ακόμη καλύτερα!

Scratch 3 offline για Linux!

Το έψαχνα αρκετό καιρό τώρα. Επίσημη υποστήριξη δεν υπάρχει, δηλαδή επίσημο πακέτο ή οδηγίες εγκατάστασης. Ακόμη και στην κεντρική σελίδα του Scratch, γράφει ότι δουλεύουν πάνω σε έναν offline editor για Linux.

Ας είναι καλά η κοινότητα των ταλαντούχων hackers εκεί έξω που απολαμβάνουν τέτοιες προκλήσεις!

Περισσότερα [εδώ].

Λίγο πριν χαλάσω ένα ποντίκι…

Κάθε χρόνο στην Α’ τάξη συναντώ μαθητές και μαθήτριες που πιάνουν για πρώτη φορά ποντίκι στη ζωή τους. Δεν είναι ιδιαίτερα εύκολη η εξοικείωση εξάχρονων παιδιών με το ποντίκι. Άλλα πιάνουν στην αρχή το ποντίκι με 2 χέρια (για περισσότερη ακρίβεια), άλλα εκνευρίζονται που δεν μπορούν να μετακινήσουν τον δείκτη με μεγάλη ακρίβεια στη θέση που θέλουν, άλλα μπερδεύουν το δεξί με το αριστερό κουμπί ή τα πατάνε και τα 2 μαζί. Με λίγα λόγα στα πρώτα μαθήματα της χρονιάς πρέπει να προσπαθείς να είσαι παντού 🙂

Για το θέμα των κουμπιών έχω βρεί μια λύση και την εφαρμόζω τα τελευταία χρόνια. Επειδή υπάρχει πρόβλημα με την έννοια δεξί – αριστερό (πόσο μάλλον όταν αναφέρεται στα κουμπιά ενός ποντικιού), χρησιμοποιώ μικρά αυτοκολλητάκια επιβράβευσης που τα κολλάω στο αριστερό κουμπί του ποντικιού. Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, είναι πολύ πιο σαφής – για ένα εξάχρονο – η οδηγία “πάτησε το κουμπί του ποντικιού με το αυτοκόλλητο” από την οδηγία “πάτησε το αριστερό κουμπί του ποντικιού“. Διαφορά μέρας με τη νύχτα. Από την ώρα που ξεκίνησα να το χρησιμοποιώ, μειώθηκε σε πολύ βαθμό ο διδακτικός θόρυβος.

Φέτος όμως, και για πρώτη φορά στα 6 χρόνια που διδάσκω σε Δημοτικό, έχω μια περίπτωση μαθητή Α’ τάξης που δεν τα καταφέρνει ακόμη (Μάρτιο μήνα) να πατάει μόνο το αριστερό κουμπί του ποντικιού. Συνήθως τα πατάει και τα δύο μαζί, παρόλο που δουλεύουμε σε αυτό το θέμα αρκετό καιρό τώρα (το μάθημα των Τ.Π.Ε. είναι 1 ώρα τη βδομάδα σε κάθε τάξη του Δημοτικού Σχολείου). Έτσι λοιπόν δεν τα καταφέρνει εξίσου καλά με τους συμμαθητές του σε ασκήσεις τύπου κάνω κλικ στο κουτάκι και πληκτρολογώ το γράμμα που λείπει για να γράψω τη λέξη [εκπαιδευτικό λογισμικό alx_write_letters].

Σήμερα στο μάθημα με φώναζε κάθε 1 λεπτό γιατί πατούσε μαζί αριστερό και δεξί κλικ και άνοιγαν παράθυρα και μενού ιδιοτήτων που δεν μπορούσε να διαχειριστεί. Αποφάσισα σε κάποια στιγμή να χαλάσω ένα ποντίκι, δηλαδή να καταστρέψω το δεξί κουμπί του ποντικιού. Η σκέψη – ένα ποντίκι με αριστερό μόνο κλικ – ήταν σωστή, η υλοποίηση θα ήταν λάθος. Και τότε ήρθε η επιφοίτηση: δεν μπορεί να μην γίνεται κάτι τέτοιο σε Linux και μάλιστα με 1 εντολή στο τερματικό. Δύο λεπτά αργότερα είχα τη λύση (ναι μέχρι και αυτό είναι λυμένο αν ψάξεις) από [αυτό] το forum.

Ανοίγω τερματικό και γράφω:

xmodmap -e “pointer = 1 8 9 4 5 6 7 2 3 10”

Αυτό ήταν! Η ικανοποίηση του μαθητή στο τέλος της ώρας – όπου ολοκλήρωσε για πρώτη φορά χωρίς βοήθεια μια άσκηση – ήταν τεράστια. Βέβαια θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε τον συγχρονισμό μας στο ποντίκι αλλά δεν παύει να είναι μια καλή μεταβατική λύση.

Αποτελέσματα 1ης φάσης Πανελληνίου Διαγωνισμού Ανοιχτών Τεχνολογιών

Μπορείτε να δείτε όλες τις προτάσεις που κατατέθηκαν, τη βαθμολογία που έλαβαν από την κριτική επιτροπή καθώς και τη διεύθυνση αποθετηρίου όπου υπάρχουν λεπτομέρειες υλοποίησης. Περισσότερα [εδώ].

Λογισμικό για διδασκαλία ηλεκτρονικών χαρτών

Διανύω αισίως τον 5ο χρόνο σε Δημοτικό και σε μεγάλο βαθμό έχω διαμορφώσει τις θεματικές ενότητες με τις οποίες ασχολούμαι σε κάθε τάξη.

Στην Δ τάξη, αφιερώνω λίγα μαθήματα (2-3 διδακτικές ώρες) στους ηλεκτρονικούς χάρτες. Μέχρι και φέτος το μάθημα και οι δραστηριότητες γινόταν πάνω στο Google Maps. Δυστυχώς όμως το πιο μεγάλο πρόβλημα ήταν το bandwidth. Με 14 υπολογιστές στο εργαστήριο Πληροφορικής (και μερικούς ακόμη στις αίθουσες) να προσπαθούν να τραβήξουν ταυτόχρονα χάρτες από μια 8άρα γραμμή (περισσότερο δεν μας δίνει το Σχολικό Δίκτυο) καταλαβαίνει κανείς πόσο μέρος της ώρα αφιερώναμε στην αναμονή του loading και πόσο στις δραστηριότητες. Πριν από λίγες μέρες άρχισα να ψάχνω για εναλλακτικές με τις οποίες θα μπορούσα να έχω offline χάρτες ή έστω ένα caching ώστε να βελτιωθεί η εμπειρία του μαθήματος.

Ανακάλυψα στο github, το GMapCatcher. Αν και δεν φαίνεται φαντεζί ή εντυπωσιακό, αυτό που μου τράβηξε την προσοχή ήταν το Offline checkbox στην αρχική του οθόνη. Bingo!

Συνεχίστε την ανάγνωση Λογισμικό για διδασκαλία ηλεκτρονικών χαρτών